Heimwee

Inmiddels ben ik al weer drie weken thuis in Nederland en mis ik Amerika ontzettend! Ik heb een sterk gevoel dat zegt dat ik terug moet. Ik ben bang dat Amerika mijn thuis is geworden. Ik mis alles; de bergen, de natuur, de helder blauwe lucht, de zonsondergangen, de food co-op, mijn vrienden en zelfs de bizare weersomstandigheden. Ik kan niet wachten om voorgoed terug te keren naar dit prachtige land!

Don't be sad that it is over, be happy that it happened!

Vorige week zaterdag moest ik vertrekken uit Roskie en heb ik mijn kamerdeur na vijf maanden voorgoed achter mij dicht gedaan. Mijn laatste dagen heb ik uiteraard afgesloten met vele feestjes om nog even te kunnen genieten van al mijn lieve vrienden. Zelfs de nachten heb ik bij ze doorgebracht op de bank. Na een mislukte poging om ons ticket te verlengen was het woensdag tijd om afscheid te nemen. Het afscheid was zwaar en veel te vroeg en daarom heb ik nu al plannen om terug te keren naar het mooiste plekje op aarde. Bozeman, I will never forget you!

Lewis and Clark Caverns

De Lewis and Clark Caverns zijn de grootste lijmsteem grotten van het Noordwesten en dus zeker de moeite waard om te bezichtigen. De twee uur durende tour heeft ons langs de meest prachtige stalagmieten en -tieten geleid van miljoenen jaren oud. Grotten om nooit meer te vergeten.

Paradise valley

Paradise Valley

Koninginnedag in de sneeuw, het is mogelijk in Bozeman. Uiteraard gekleed in het oranje, heb ik het tot diep in de nacht gevierd met meerdere huisfeesten. Tanner, een local, heeft ons hierbij uitgenodigd om een dagje op de ranch van zijn familie door te brengen in Paradise Valley. Inmiddels ben ik erachter gekomen waarom het die naam draagt. De ranch ligt in een van de mooiste en dun bevolkste valleys van Montana, op de grens van Yellowstone National Park en aan de voet van de Yellowstone River. Bij aankomst bleken enorme stukken land en gehele bergen in het bezit te zijn van zijn familie. Op quads hebben we uren het land verkent, waarbij de vele koeien met kalfjes en paarden heerlijk in de wei stonden te genieten van het mooiste plekje op aarde. Zelfs jagende roofvogels en wilde herten zijn hier de normaalste gang van zaken.

Een farmer is natuurlijk niets zonder zijn geweren en omdat ik Montana niet mocht verlaten zonder te hebben geschoten, mocht ik ze uitproberen. Ik heb geschoten met twee enorme geweren waar ze normaal gesproken herten mee schieten. Een ervaring die ik nooit meer zal vergeten. Inmiddels begin ik langzaam respect op te brengen voor de farmers die hier jagen. Doordat er een overpopulatie is van herten, schieten, vervoeren en slachten ze hier zelf enkele herten per jaar. Hier kunnen ze vervolgens het gehele jaar van eten. Dit is het puurste, gezondste en verste vlees wat er bestaat. Dat is nog eens wat anders dan de hamburgers uit het vriesvak van Appie.

Uiteindelijk konden we ons heerlijk opwarmen bij een kampvuur aan de rand van de Yellowstone River met geroosterde marshmallows om onze honger te stillen. De dag was compleet na uitgebreid te hebben gebadderd in de Chico Hot Springs.

Country music

Inmiddels heeft Montana ervoor gezorgd dat ik iedere dag naar country muziek luister, ik op een ranch wil gaan wonen en ik me aangetrokken voel tot cowboys in pick-up trucks. (Misschien inderdaad hoog tijd om naar huis te gaan.) Maar mijn ultieme Amerika ervaring is natuurlijk niet compleet zonder een concert van de beroemde country zangers Gary Allen en Jack Ingram.

Het Fieldhouse op de campus was volgeladen met country muziek liefhebbers die alle liedjes met volle borst meezongen en er als cowboys op danste. Natuurlijk was het door mijn Europese stijl van dansen en het feit dat ik geen een liedje mee kon zingen weer overduidelijk dat ik niet uit Montana kwam. Maar het heeft ervoor gezorgd dat ik de country muziek nu nog meer waardeer en ik er in Nederland naar zal blijven luisteren.

Last weeks

Bozeman zou Bozeman niet zijn zonder extreme weersomstandigheden. Waar het vorige week nog bijna 30 graden was, heeft het deze week hard geregend en vanaf vandaag ligt er weer een dik pak sneeuw! Na vijf maanden geen spatje regen te hebben gevoeld had ik het als echte Nederlander stiekem toch wel gemist. Mijn slippers heb ik dus maar weer opgeborgen en mijn uggs heb ik tevoorschijn gehaald. Gelukkig brengt dit weer mij niet in de verleiding om naar buiten te gaan en dus ben ik me aan het voorbereiden voor alweer mijn laaste toets. Morgen sluit ik het studeren hier helemaal af en volgens mij ben ik de enige student die dat niet op prijs stelt. Ik begin namelijk langzaam te bevatten dat het aftellen is begonnen en daar ben ik nog lang niet klaar voor.

Deze laatste weken probeer ik zoveel mogelijk te genieten van het prachtige Montana in springtime en dus zijn we zaterdag morgen met een grote groep vrienden vertrokken richting de Yellowstone River. Dit is de langste ongedamde rivier van Amerika, wat betekent dat al het smeltwater ongecontroleerd door de rivier stroomt en dit maakt het ideaal voor whitewater rafting. De rivier heeft ons over vele wilde stroomversnellingen geleid, dwars door de mooiste natuur van Montana. Wat was ik blij dat de adrenaline ervoor zorgde dat de ijskoude golven waarmee ik bedolven werd iets minder koud aanvoelde. Waar het water iets minder hard stroomde hebben we kunnen genieten van de ultieme stilte die hier in Montana heerst, iets wat ik ongelooflijk zal gaan missen. Na het zien van wilde berg geiten was mijn dag compleet en kon ik me heerlijk gaan opwarmen in de auto.

Easton Corbin - A Little More Country Than That

Nieuwste hit in Bozeman...

Rodeo

De trucks kwamen van alle kanten en het stadion vulde zich langzaam met echte cowboys en cowgirls. De country muziek werd opgezet en de Amerikaanse presentator vermaakte het publiek. De cowgirls op hun paarden, geheel in western style, opende de rodeo. Als eerste een race waarbij ze zo snel mogelijk op hun paard naar een geit midden in het stadion moesten rijden om zijn poten aan elkaar te knopen. Dit is voor de lokale bevolking puur vermaak en dus waren ze laaiend enthousiast. Voor de echte cowboys zijn geiten geen uitdaging meer en dus moesten die de poten van een kalf aan elkaar knopen. Zonder iets te zeggen merkte de cowboy naast mij gelijk aan mijn reactie (en kleding) dat ik niet uit Montana kwam. Ik wist niet wat ik zag! Daarna volgde er het vangen van een kalf met een lasso, paarden races, rodeo op paarden en uiteindelijk het hoogtepunt van de avond, het 'bull riding'. Een van de gevaarlijkste sporten van Amerika, het rijden van een stier. De stieren waren enorm en wild. Het was geweldig om te zien hoe lang sommige cowboys op zo'n op hol geslagen stier kunnen blijven zitten en hoe populair de sport hier is. Montana en de stoere cowboys blijven me verrassen.

Spring

De lente is hier dan eindelijk aangebroken. Mijn winterjas heb ik diep in mijn kast verstopt en mijn slippers en zomerkleding heb ik tevoorschijn gehaald. Bijna al het sneeuw is verdwenen en dat betekent dat ik heerlijk buiten in het gras mijn huiswerk maak omringd door tientallen andere studenten. Alle skipistes zijn inmiddels officieel gesloten maar daarmee is het rodeo seizoen geopend.

Mijn laatste dag in de sneeuw heb ik afgesloten in Big Sky, het grootste skigebied van Amerika. Hier is het een traditie om de laatste dag van het seizoen verkleed de piste op te gaan. Van mensen met skipakken uit de jaren '70 tot skiers in bikini en teletubbies, alles heb ik (bijna dronken) voorbij zien gaan. Ter afsluiting hebben we heerlijk in de felle zon genoten van skiers en boarders die zich via een grote schans in een zwembad lieten vallen. Daarna zijn we met z'n allen terug naar de campus gereden om het daar verder te vieren in de kroeg.

Inmiddels heb ik alle kroegen in Downtown ontdekt, de een nog gezelliger dan de andere. Ik probeer zoveel mogelijk te genieten van alle gezelligheid en van mijn vrienden, want helaas is het over drie weken alweer tijd om naar huis te gaan. HELP!

Big Sky

Rodeo

Lieve Roosje

Waarom al dat vechten
Waarom al die pijn
Je wilde hier niet weg
Je wilde bij ons zijn
De strijd was oneerlijk
En geheel niet terecht
Je wilde nog zo graag verder
Maar verloor dit gevecht

Voor altijd herinnerd
In liefde en vriendschap
Voor altijd aanwezig
In woord en geest
Voor altijd verbonden
Door onzichtbare banden
Gekoesterd door velen
Gemist nog het meest

Ik mis je lieve Roos

Canada!

Maandag avond ben ik vertrokken naar Canada, Edmonton om precies te zijn. Een stad met bijna 1 miljoen inwoners en waar veel van mijn ooms, tantes, neven en nichten wonen. Nadat ik mijn tante Elsie weer had ontmoet op het vliegveld, zijn we naar haar prachtige nieuwe huis gereden om vervolgens mijn oom en neven weer te ontmoeten. Ik ben verwend met een heerlijk bed, een eigen badkamer en het lekkerste eten. Van griekse yoghurt met vers fruit tot zelfgebakken brood met Hollandse kaas en heerlijke salades. Op de een of andere manier waardeer ik lekker eten nu veel meer.

In het theater van Edmonton heb ik een Zuid-Afrikaans gospel koor bewonderd. Ze droegen de meest kleurrijke kleding en hadden een geweldig gevoel voor ritme. Op St Patricks Day, een nationale feestdag, heb ik een kroegentocht gehouden met mijn neef Luke en zijn vrienden. Iedereen was gekleed in het groen en zelfs het bestellen van een groen biertje was geen probleem. Ook heb ik heerlijk gegeten bij mijn tante Coby en ome Allen en heb ik hun zoon, mijn neefje, aangemoedigd tijdens zijn ice hockey game. Ice hockey is de meest beoefende sport in Canada en dan ook zeer populair. Daarnaast heb ik ook een nachtje geslapen bij tante Coby en ome Neil in St Albert, een suburb van Edmonton, en hebben we samen boodschappen gedaan bij de Dutch Store. Deze kans heb ik niet aan me voorbij laten gaan en dus heb ik voorraden drop en speculaas ingeslagen. Inmiddels zijn deze al aardig uitgeput.

Met mijn neven en nichten; Alicia, Melissa, Marie, Jennifer, Brad, Luke en Marcel, hebben we vrijdag eerst Elsie's home made pizza gegeten en beergaritas gedronken. Vanaf toen mijn nieuwe favoriete drankje. Daarna hebben mijn nichten mij meegenomen naar hun appartementen in down town Edmonton en hebben we ons voorbereid op een lange avond. Eerst hebben we de 18e verjaardag gevierd van Nolen, mijn neefje, en daarna zijn we naar een full moon party geweest. Een feest in een grote club met goede muziek waarbij de verf waarmee je wordt beschilderd oplicht in het donker. Die nacht heb ik geslapen bij mijn nichten in down town.

Tussendoor heb ik tijd gevonden om down town Edmonton te bezichtigen. Dwars door de stad loopt een prachtige brede rivier door een vallei, daarom 'river valley' genoemd. Dit is het gene wat Edmonton kleurt, want de rest van de stad is niet om over naar huis te schrijven. Veel uit de grond gepompte kantoren en onaantrekkelijke gebouwen. Ook waaide er een koude wind door Edmonton en dus reden genoeg om een dagje te shoppen in de grootste mall ter wereld; West Edmonton Mall. Van ijsbaan tot zwemparadijs en pretpark, alles is er aanwezig. Omdat ik dankzij Bozeman drie maanden lang niet heb kunnen shoppen, heb ik me prima vermaakt.

Zondag was het helaas al weer tijd om van iedereen afscheid te nemen. In mijn hoofd heb ik al plannen gemaakt om terug te gaan naar Canada om ook daar alle nationale parken te gaan ontdekken. Hopelijk duurt het dit keer dus minder lang voordat ik mijn familie weer kan zien.

Spring break!

Vandaag is het dan zover, spring break! Een dikke week vakantie waar ze hier al maanden naar uit kijken. Bijna iedereen verlaat de campus om te reizen, naar huis te gaan of om te werken. Alles gaat hier dicht, van de dining halls tot de residence halls zelf. Daarom ga ik eerst nog even genieten van de sneeuw en skien met de jongens en daarna vlieg ik naar Edmonton, Canada. Mijn allerliefste tante Elsie heeft me uitgenodigd om bij hun een week te verblijven. Veel van mijn neven en nichten blijken daar ook op kamers te wonen. Ik kan niet wachten om ze allemaal weer te ontmoeten en veel leuke dingen met ze te doen. Eindelijk kan ik weer gaan genieten van een grote, drukke stad, en wat voor een. Edmonton heeft de grootste mall ter de wereld! Nog maar 3 nachten...

Bozeman

Bozeman is een klein stadje in een van de dun bevolkste staten van Amerika. Het staat bekend om Montana State University met bijna 13000 studenten. Maar als je hier rond loopt vraag je je af waar ze allemaal zijn. Main street is de enige straat met restaurants, barren en winkels en is dus waar je moet zijn. De mensen hier zijn totaal niet gewend aan drukte en stress, grote steden vinden ze maar niets. De mensen die daar wonen noemen ze dan ook wel 'city people'. Hier is bijna iedereen opgegroeid op of in de buurt van een ranch/farm en dus lopen er veel ranchers en farmers rond met bijbehorende hoeden en laarzen. Jagen is hier de normaalste zaak van de wereld, echt iets voor mannen en wordt zeer serieus genomen. Zo heb je hier vele winkels waar je allerlei jagers attributen kunt kopen. Om te laten zien hoe stoer ze zijn is het heel gebruikelijk om samen met het beest wat ze net hebben geschoten op de foto te gaan. Als je hier winkels in gaat hebben ze vaak een muur waar al die foto's worden gepresenteerd. Ze schieten hier van alles, beren, herten, zwijnen, soms vraag ik me af of dat allemaal wel legaal is. Als je hier geen truck hebt wordt je trouwens niet serieus genomen. Zo heeft een vriend van ons uit California een prius en daar wordt vaak om gelachen.





Ook clubs of lounge barren kennen ze hier niet, het zijn ordinaire karaoke kroegen. Maar ja, je moet wat en dus was het gister zo ver. Bij aankomst op de parkeerplaats vroeg een Amerikaan al of ik zijn zelfgemaakte wiskey wilde proeven, ik hield al niet van wiskey maar nu helemaal niet meer. Binnen was het best gezellig als ik eerlijk moet zijn. Veel studenten en locals en een super goed sfeertje. Vodka met sprite smaakt hier ook heerlijk en kost slechts 3 dollar.

Midterms

Na 10 dagen in een hotel te hebben geslapen, alleen maar leuke dingen te hebben gedaan en iedere dag uiteten te zijn geweest, was het voor Bouke helaas alweer tijd om terug naar Nederland te gaan. Ik heb nu dus eindelijk weer wat tijd gevonden om te kunnen schrijven.

Het lijkt erop dat afgelopen week de lente hier is aangebroken. Het was maar liefst 12 graden boven nul, iedereen liep meteen op teenslippers en in korte broeken en rokjes en de sneeuw is langzaam aan het verdwijnen. Omdat eindelijk de wegen en stoepen weer zichtbaar waren en ik me bewust was van het feit dat we de huur auto weer snel in moesten leveren, zijn we opzoek gegaan naar een pawn shop (tweedehands winkel). Alles was er te krijgen, van opgezette beren tot geweren. Uiteindelijk ben ik toch voor een mountainbike gegaan (voor maar 38 dollar). Eindelijk sneller vervoer dan met de voet.

Afgelopen maandag heb ik mijn fiets voor het eerst getest met een ritje naar de lokale voedselbank. Hij fietst perfect en we waren sneller dan ooit. We hebben ons daar 100% ingezet voor vrijwilligerswerk. Ik had niet verwacht dat het daar zo druk zou zijn en dat zoveel normaal uitziende mensen van de community emergency voedsel nodig hebben. Het was erg leuk om deze mensen te mogen helpen. We hebben besloten om het vaker te doen en dus gaan we vrijdag weer.

Omdat Bouke heel graag nog een keer naar Yellowstone National Park wilde voor hij weg zou gaan zijn we vorig weekend in alle vroegte vertrokken naar de west ingang. Een gedeelte wat ik ook nog niet eerder had gezien en waar de wegen afsloten zijn, omdat ze vanwege de sneeuw onbegaanbaar zijn. Vanaf de west ingang zijn we met een
snowcat (busje met rupsbanden) naar Old Faithful gereden. Een gebied midden in Yellowstone met vele geisers, hot springs, modder potten en bacterie velden. De natuur is extreem en nergens anders op de wereld te bewonderen. Dankzij de gids heb ik die dag veel geleerd en is Yellowstone mijn favoriete nationale park!

Montana: 'treasure state'

Inmiddels is het alweer maart en komen de temperaturen eindelijk boven het vriespunt uit, heerlijk, na twee maanden kou te hebben geleden. Daarnaast is Bouke aangekomen en dus ben ik officieel het gelukkigste mens op aarde.



Afgelopen vrijdag had ik weer een interessant lesje en Bouke mocht mee. Na te hebben gezien hoe honing wordt gemaakt en veel verschillende soorten te hebben geproefd stonden ons nog enkele lekkere hapjes te wachten: insecten! Ik heb me gewaagd aan een brownie en een tortillia met meelwormen en een deegballetje met larven. Bij de gedachten dat insecten vele voedingsstoffen bevatten was het best weg te werken, maar wat mij betreft niet voor herhaling vatbaar.

Ik ben er hier achter gekomen dat een auto in Amerika echt onmisbaar is en zeker in Montana. Ik kon dus niet wachten om van de huur auto gebruik te maken. Ik wil Bouke alles laten zien en dus hebben we al heel wat kilometers gereden dit weekend. We zijn naar Hylite geweest voor de prachtigste bevroren watervallen, naar Moonlite voor het beste skigebied en naar Yellowstone voor het mooiste nationale park.

International Food Bazaar

De International Food Bazaar, een jaarlijks evenement waarbij internationale studenten hun land vertegenwoordigen en hun traditionele gerechten kunnen verkopen. Zo'n 25 verschillende landen doen hieraan mee en dus vonden wij dat ons kleine kikker landje hier zeker niet aan mocht ontbreken.

Na enorme hoeveelheden ingredienten te hebben gekocht, konden we beginnen met het maken van honderden pepernoten, appelbeignets en pannenkoeken in de reusachtige keuken van de universiteit. Na 12 uur in de keuken te hebben gestaan en na het horen van het feit dat er 5000 mensen verwacht werden, zijn we toch wel lichtelijk in paniek geraakt. We hadden genoeg om honderden monden te vullen, maar toch waren we bang dat we te kort zouden hebben. Met de hulp van verschillende vrijwilligers hebben we zoveel mogelijk lekkers proberen te bereiden in de resterende tijd.



Gelukkig heb ik de aller liefste moeder van de wereld die mij een doos vol typisch Nederlandse spullen had opgestuurd, en dus was het versieren van onze stand geen probleem. Het was overduidelijk waar we vandaan kwamen met al het delfs blauw en de nep tulpen. Net toen we dachten dat we er klaar voor waren zagen we een stroom van mensen op ons afkomen. Binnen 2 uur hadden we alles verkocht! We hadden dus nog alle tijd om zelf even over de beurs te gaan. Na alles te hebben schoongemaakt hebben we de avond afgesloten met een heerlijk wijntje.

Yellowstone

Het brand alarm; een verschrikkelijk geluid wat vannacht om drie uur bij niemand werd gewaardeerd. Uit voorzorgsmaatregelen werd ons hele gebouw binnen no time ontruimd. Als gevolg hebben vannacht zo'n 300 nog half slapende mensen drie kwartier buiten kou lopen lijden. Gelukkig hebben wij hele slimme Amerikaanse vrienden die in alle haast hun auto sleutels mee hadden kunnen nemen. Ik begin ze echt steeds aardiger te vinden. Uiteindelijk bleek het een of andere stoere 'freshman' te zijn, die het wel grappig vond om het alarm af te laten gaan. Hij wordt nu alleen niet meer zo stoer bevonden.

Na nog enkele uurtjes te hebben geslapen waren we vanmorgen in alle vroegte vertrokken naar Yellowstone National Park. Samen met een Amerikaanse vriend hebben we volop genoten van de twee uur durende heen reis. We reden door witte berglandschappen over totaal verlaten wegen en waren getuigen van een prachtige zonsopgang.


Yellowstone, het eerste Nationale Park van de wereld, staat ook wel bekend als het park met de supervulkaan. Een uitbarsting zal niet alleen grote delen van Amerika onder het stof brengen, maar ook het gehele leven op de aarde bedreigen! Gelukkig kan het nog wel honderdduizend jaar duren voordat er weer een uitbarsting kan voorkomen. Onder de oppervlakte stroomt er echter nog veel magma (vloeibaar gesteente) door het grote kanalen- en buizenstelsel, waardoor er vele geisers en heetwaterbronnen zijn die nergens anders op de wereld voorkomen.

Doordat vele wegen in Yellowstone in de winter onbegaanbaar zijn was alleen de Noord ingang te bereiken. Yellowstone is echt enorm en dus hebben we maar een klein gedeelte kunnen zien. Met onze cross country (langlauf) ski's hebben we verschillende trails gedaan door de prachtige bossen en langs een grote canyon met een wild stomende rivier. Vanwege het heerlijke weer, warm en een helder blauwe lucht, konden we genieten van verre uitzichten. De natuur is echt onverstelbaar, ongerept en wild, een ideale omgeving voor wilde dieren. Adelaars, herten, elanden, bizons, een cayote en een bighorn sheep, alles zijn we onderweg tegen gekomen. Na de hele dag te hebben geskied zijn we moe en voldaan terug gereden met de meest prachtige foto's in ons bezit.